چرا ایران عضو شورای امنیت نشد؟

ایبنا – یادداشت زیر نگاهی مختصر به تلاش‌های مذموم کشورهایی دارد که علیرغم ادعای چند صدایی تحمل شنیدن هیچ ندای مخالفی را در عرصه بین‌الملل ندارند.

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک مجمع عمومی سازمان ملل متحد دیروز جمعه طی جلسه‌ای، پنج عضو غیردائم شورای امنیت برای دو سال آینده، پس از ژانویه سال آتی میلادی را انتخاب کرد.در نتیجه این رای گیری که حاصل رقابت و تلاش‌های گسترده، آشکار و پنهان کشورها و نیز بعضی اعمال نفوذها و مداخله‌های غیر سازنده بود، ترکیه و اتریش از گروه کشورهای اروپایی، اوگاندا از گروه آفریقا و مکزیک از گروه آمریکای لاتین، کرسی مربوط به این مناطق جغرافیایی را به دست آوردند و ژاپن نیز برای دهمین بار توانست مجدداً یک کرسی گروه آسیایی را تصاحب کند و به عضویت شورای امنیت درآید.عضویت مجدد ژاپن امری استثنایی و در حالی است که طی 62 سال که از تاسیس سازمان ملل متحد می‌گذرد 114 کشور از اعضای این سازمان حتی برای یک بار شانس حضور در شورای مذکور و مشارکت و نقش آفرینی در تصمیمات آن را نداشته‌اند و یا حداکثر یک بار به عضویت شورا درآمده‌اند.بدین ترتیب نتیجه این رای گیری بار دیگر صحت نظر جمهوری اسلامی ایران در عدم کارایی ساختار موجود در سازمان ملل برای فراهم آوردن فرصت برابر برای کشورها جهت مشارکت در ساختار تصمیم گیری سازمان مذکور و به ویژه شورای امنیت را نشان داد. حضور جمهوری اسلامی ایران در انتخابات مذکور و به طور کلی نتیجه این انتخابات، مجدداً این موضوع را روشن ساخت.این در حالی است که در رای گیری دیروز حتی یکی از کشورهای اروپایی که هرگز عضویت شورای امنیت را نداشته است نیز موفق به اخذ رای کافی نشد. چند سال قبل نیز یک کشور بزرگ دیگر آسیایی، در رقابت در برابر ژاپن با تقریبا همین اختلاف آراء از راهیابی به شورای امنیت و تصدی کرسی گروه جغرافیایی آسیا بازماند.نتیجه رای گیری دیروز مجمع عمومی سازمان ملل، پیامی بسیار روشن و صریح را ارسال کرد که جامعه بین‌الملل بایستی آن را درک کند و یک بازنگری در سازماندهی کنونی و شیوه‌های مشارکت کشورها در نظام تصمیم گیری سازمان ملل را مدنظر قرار دهد.موضوع مهم دیگری که توجه به آن حائز اهمیت است، تلاش تعدادی از کشورها بود که طی دوره اخیر به شدت سعی کردند بر رای ایران تاثیر بگذارند. ساختار کنونی شورای امنیت به گونه‌ای است که صرفا چند کشور خاص در آن حضور می‌یابند و نظرات خود را طرح و اعمال می‌کنند. طبیعی است که برخی از این کشورها تلاش دارند مانع حضور کشورهای دیگری شوند که دیدگاه‌های متفاوتی را مطرح کرده و معتقد به ضرورت بازسازی این ساختار هستند. این تلاش‌ها طی ماه‌های گذشته وجود داشت و طی روزها و هفته‌های اخیر بر شدت و حجم آن افزوده شده بود.برخی تحلیلگران اعتقاد دارند هدف اصلی از تصمیم دو هفته قبل شورای امنیت که در حرکتی شتابزده، یک شبه و ناگهانی قطعنامه دیگری را علیه کشورمان به تصویب رساند، ایجاد مانع جدی‌تر بر سر راه عضویت ایران در شورای امنیت بود. قطعنامه مذکور هیچ نکته خاصی نداشت و هیج تصمیم جدیدی را شامل نمی‌شد و این امر باعث تقویت این ارزیابی شده است که برخی کشورها که وجود صدای مستقل را در ساختاری که همگی بر کهنه بودن و ناکارآمدی آن اتفاق نظر دارند، تحمل ندارند، تلاش کردند از این طریق مانع ورود ایران به شورای امنیت شوند.به هرحال رای گیری مذکور انجام شده و ژاپن طی دو سال آینده در مباحث و تصمیم گیری‌های شورای امنیت به عنوان نماینده گروه آسیایی حضور خواهد داشت.جمهوری اسلامی ایران به عنوان کشوری که از روابط دوستانه با ژاپن برخوردار است، انتظار دارد توکیو متناسب با واقعیات موجود در صحنه سیاسی – بین‌المللی عمل کرده و با رعایت عدالت در تصمیم گیری‌ها در مسائل مهم بین‌المللی، بتواند تصمیمات درستی برای حل و فصل منازعات و اختلافات به ویژه در منطقه حساس خاورمیانه اتخاذ کند. این نه تنها انتظار ایران به عنوان کشوری است که رابطه دیرینه‌ای با ژاپن دارد بلکه انتظار همه کشورهای آسیایی و یا کشورهایی است که به عضویت ژاپن رای داده‌اند.منبع:فارس

لینک کوتاهلینک کپی شد!
ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

83  −  82  =